Eu coma non che son nin rico e nin sequera riquiño, que lle vou a ofreceres a unha muller, cartos non teño, nin estudiado nin nada do que presumires, paso coma se fose ninguén por diante de todas, agora, se me das a mao, prometo facerche feliz tódolos días que estemos xuntos, e... non é logo o máis importante?, ay... miña querida, felicidade é o que che podo dar eu, nada máis. Bicos!! ;)
Nota: escribo en castellano, ésto no fue elegido, mis padres con la mejor intención vivieron parte de una dictadura, mis abuelos (sus padres otra parte), donde el gallego era mal visto, el que hablaba gallego era un paleto y el que hablaba castellano era como más mejor, decidieron que aprendiera castellano, y de ahí mí lengua materna. Personalmente no me gusta mezclar lo que seres galego ca política, creo que é unha visión incompleta, onde hay luxismo, máximos e mínimos, e desputas que non aportan. Opino así, hoxe o galego xa se ve doutra maneira, pero opino que o galego ven de "avós en avós", non da política. O galego une, a política separa, é unha gran diferenza.
No hay comentarios:
Publicar un comentario